«غاشية» به معناى پوشاننده است، و منظور از آن، حادثه قيامت است که همه را تحت پوشش قرار مى‌دهد. «عامِلَةٌ» به معناى کوشنده و «ناصِبَةٌ» به معناى کار پرمشقت است که انسان را خسته مى‌کند. «حامِيَةً» به معناى بسيار داغ و «آنِيَةٍ» نهايت درجه سوزندگى است.
ممکن است مراد از «وُجُوهٌ»، صاحبان وجوه و چهره‌هاى برجسته باشد، يعنى چهره‌هاى شاخص هر يک از دو گروه نيک و بد.
«ضَرِيعٍ» به فرموده پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله چيزى است در دوزخ شبيه به خار که از مردار بد بوتر و از آتش داغ‌تر و بسيار تلخ است. «1» شايد گذاردن نام «ضَرِيعٍ» بر اين خار به خاطر آن
«1». تفسير مجمع البيان.
جلد 10 - صفحه 462
باشد که خوردن آن انسان را به فرياد و تضرّع وادار مى‌کند.
کارهاى پر زحمت فراوانى در دنيا انجام مى‌شود ولى به خاطر آنکه اخلاص در آن نيست يا طبق دستور الهى انجام نشده است و يا با عجب و غرور و منت و گناه و شرک همراه بوده، حبط مى‌شود و هدر مى‌رود و در قيامت مورد بهره قرار نمى‌گيرد.
در جهان بينى الهى، عنصر کار بايد با عنصر هدف و جهت و عنصر رهبرى هم‌سو و مقدّس باشند.