1- نام خداوند مقدّس است. از هرگونه بى احترامى به نام او پرهيز کنيد. «سَبِّحِ اسْمَ رَبِّکَ»
2- اوصاف ناشايست را در کنار نام خدا قرار ندهيد. «سَبِّحِ اسْمَ رَبِّکَ»
3- نام‌هاى اختصاصى خداوند را بر ديگران ننهيد. «سَبِّحِ اسْمَ رَبِّکَ»
4- تسبيح او سبب رشد و پرورش شما است. «سَبِّحِ اسْمَ رَبِّکَ»
5- مسئوليّت شرک زدايى در درجه اول به دوش رهبر آسمانى و سپس بر عهده
جلد 10 - صفحه 451
همه مؤمنان است. «سَبِّحِ»
6- توحيد کامل در پرتو تنزيه ذات و تسبيح نام اوست. «سَبِّحِ اسْمَ رَبِّکَ»
7- خداوند، از هرچه گفته و نوشته و تصور شود، برتر است. او در همه کمالات برتر است. «رَبِّکَ الْأَعْلَى»
8- خداوند، فقط خالق نيست، بلکه علاوه بر آن نظام بخش هستى و موجودات نيز مى‌باشد. «خَلَقَ فَسَوَّى»
9- ظرفيّت و هدايت موجودات، دليل بر هدفمندى آفرينش است. «قَدَّرَ فَهَدى»
10- فرمان‌هاى الهى همراه با حکمت و دليل است. نام خدا را تسبيح کن، زيرا او اعلى است، آفريد و سامان داد و هدايت کرد سَبِّحِ ... الْأَعْلَى، خَلَقَ فَسَوَّى وَ الَّذِي قَدَّرَ فَهَدى
11- هدايت تکوينى آفريده‌ها در چهره‌هاى مختلفى است، گاهى سبز و گاهى خشک ولى هر دو در مدار هدايت است. «أَخْرَجَ الْمَرْعى فَجَعَلَهُ غُثاءً أَحْوى»