تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) وَ السَّماءِ وَ الطَّارِقِ «1» وَ ما أَدْراکَ مَا الطَّارِقُ «2» النَّجْمُ الثَّاقِبُ «3» إِنْ کُلُّ نَفْسٍ لَمَّا عَلَيْها حافِظٌ «4» فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسانُ مِمَّ خُلِقَ «5» خُلِقَ مِنْ ماءٍ دافِقٍ «6» يَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ الصُّلْبِ وَ التَّرائِبِ «7» إِنَّهُ عَلى‌ رَجْعِهِ لَقادِرٌ «8» يَوْمَ تُبْلَى السَّرائِرُ «9» فَما لَهُ مِنْ قُوَّةٍ وَ لا ناصِرٍ «10» سوگند به آسمان و ستاره طارق. و تو چه دانى که طارق چيست؟ ستاره‌اى است درخشنده. (به اينها سوگند که) هيچ کس نيست مگر آنکه بر او نگهبانى است. پس انسان بنگرد که از چه آفريده شده است. از آبى جهنده آفريده شده است. که از بين کمر و سينه بيرون مى‌آيد. همانا او بر باز گرداندنش تواناست. روزى که اسرار آشکار شود. پس براى انسان، هيچ قدرتى (از درون) و ياورى (از بيرون) نيست.