اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ فُتِحَت‌ِ السَّماءُ فَکانَت أَبواباً «19»
و باز شد آسمان پس بود درهايي. خداوند متعال از براي آسمانها درهايي گذاشته و بر هر دري بوابي از ملائکه قرار داده و آيات و اخبار در اينکه باب بسيار داريم که از آن جمله است که شياطين سابقا در آسمانها ميرفتند و قضايايي کشف ميکردند و به کهنه خبر ميدادند و دستگاه کهنه رواج بسياري داشت تا زمان ولادت عيسي ممنوع شدند از آسمان چهارم ببالا، و در ولادت حضرت خاتم بکلي ممنوع شدند و ميرفتند تا نزديک آسمان استراق سمع کنند تير شهاب آنها را ميسوزاند در سوره جن ميفرمايد از قول نفر من الجن: أَنّا لَمَسنَا السَّماءَ فَوَجَدناها مُلِئَت حَرَساً شَدِيداً وَ شُهُباً وَ أَنّا کُنّا نَقعُدُ مِنها مَقاعِدَ لِلسَّمع‌ِ فَمَن يَستَمِع‌ِ الآن‌َ يَجِد لَه‌ُ شِهاباً رَصَداً آيه 8 و 9.
حضرت عيسي را بآسمان بردند، حضرت ادريس را ميفرمايد: وَ رَفَعناه‌ُ مَکاناً عَلِيًّا مريم آيه 57. حضرت رسول ليلة المعراج تا آسمان هفتم رفت که ميفرمايد: ثُم‌َّ دَنا فَتَدَلّي فَکان‌َ قاب‌َ قَوسَين‌ِ أَو أَدني فَأَوحي إِلي عَبدِه‌ِ ما أَوحي ما کَذَب‌َ الفُؤادُ ما رَأي أَ فَتُمارُونَه‌ُ عَلي ما يَري وَ لَقَد رَآه‌ُ نَزلَةً أُخري عِندَ سِدرَةِ المُنتَهي عِندَها جَنَّةُ المَأوي إِذ يَغشَي السِّدرَةَ ما يَغشي ما زاغ‌َ البَصَرُ وَ ما طَغي لَقَد رَأي مِن آيات‌ِ رَبِّه‌ِ الکُبري النجم آيه 8 الي 18. اعمال بندگان را ملائکة بآسمانها ميبرند و غير اينها که بحث طولاني دارد و غرض تعجب است از بعض معاصرين متجددين که چنين امور بنظر آنها بعيد ميآيد توجيهاتي با عبارات مغلقه ميکنند و غافلند از اينکه:
(من فسر القرآن برأيه فليتبوأ مقعده من النار)
و در قيامت تمام اينکه کرات جويه مجتمع ميشوند و نور آنها گرفته ميشود و آسمانها در هم پيچيده ميشوند و کوه‌ها از هم پاشيده ميشوند و درياها خشک ميشود و اشجار از بين ميرود و تمام حيوانات و جن و انس پس از مردن زنده ميشوند و در محشر محشور ميشوند و زمين دامنه پيدا ميکند
جلد 17 - صفحه 358
که تمام کره زمين بارز و ظاهر ميشود که الان سه ربع آن در آب است و بتمام اينها قرآن ناطق است و ما از ظاهر قرآن نميتوانيم تخطي کنيم مگر با قرينه قطعيه و نصوص قرآنيه.