تفسیر اطیب البیان

اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب) إِن‌َّ لِلمُتَّقِين‌َ مَفازاً (31) بدرستي‌ ‌که‌ ‌از‌ ‌براي‌ متقين‌ برخورداري‌ نيک‌ ‌است‌. ‌بعد‌ ‌از‌ اينکه‌ حال‌ کفار ‌را‌ و مکذبين‌ ‌را‌ بيان‌ فرمود حال‌ متقين‌ ‌را‌ بيان‌ ميفرمايد و معني‌ تقوي‌ پرهيز ‌است‌ ‌از‌ چيزهايي‌ ‌که‌ ‌براي‌ انسان‌ ضرر دارد مثل‌ مريض‌ ‌را‌ ‌که‌ پرهيز ميدهند، و چيزهايي‌ ‌که‌ ‌بر‌ انسان‌ ضرر دارد ‌هم‌ ضرر دنيوي‌ ‌که‌ مورد بلاهاي‌ الهي‌ ميشود و ‌هم‌ ضرر اخروي‌ ‌که‌ ‌در‌ معرض‌ عذابهاي‌ آخرتي‌ وارد ميشود سه‌ نوع‌ ‌است‌ يک‌ قسمت‌ راجع‌ بروح‌ انساني‌ ‌است‌ عقائد فاسده‌ کفر و شرک‌ و ضلالت‌ ‌که‌ عبارت‌ اخري‌ بي‌ ايماني‌ ‌است‌، و يک‌ قسمت‌ راجع‌ بنفس‌ حيواني‌ ‌است‌ ‌از‌ اخلاق‌ و صفات‌ خبيثه‌ مثل‌ کبر و حسد و بخل‌ و ‌غير‌ اينها، و يک‌ قسمت‌ راجع‌ باعمال‌ بدني‌ ‌است‌ ‌از‌ ترک‌ واجبات‌ و فعل‌ محرمات‌ بايد ‌از‌ تمام‌ اينها پرهيز کند ‌اگر‌ چنين‌ کرد مصداق‌. جلد 17 - صفحه 363 إِن‌َّ لِلمُتَّقِين‌َ مَفازاً ميشود. سپس‌ بيان‌ مفاز ‌را‌ ميکند ‌که‌ بچه‌ نعمتهايي‌ برخورد ميکنند.

آیات این صفحه