اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
حَدائِق‌َ وَ أَعناباً (32) وَ کَواعِب‌َ أَتراباً (33) وَ کَأساً دِهاقاً (34)
باغچه سراهايي و انگورستانهايي که تاک ميگويند و حوريان و زنان که پستانهاي آنها برآمده و تازه جوان تمام يک قد و يک صورت و ليوانهاي لبريز از اشربه بهشتي کوثر و سلسبيل و انهار اربعه: أَنهارٌ مِن ماءٍ غَيرِ آسِن‌ٍ وَ أَنهارٌ مِن لَبَن‌ٍ لَم يَتَغَيَّر طَعمُه‌ُ وَ أَنهارٌ مِن خَمرٍ لَذَّةٍ لِلشّارِبِين‌َ وَ أَنهارٌ مِن عَسَل‌ٍ مُصَفًّي وَ لَهُم فِيها مِن کُل‌ِّ الثَّمَرات‌ِ محمّد (ص) آيه 15.
حدائق جمع حديقه باغستان که اشجارش سر بهم آورده و سايه انداخته بالاخص درخت طوبي که اصل آن در خانه امير المؤمنين است و اغصان آن در تمام بهشت کشيده شده و هر چه مايل باشند از آن خارج ميشود.
وَ أَعناباً انگورستان که بهم پيچيده و اعنابش هميشه تازه هر چه بردارند جاي خود ميآيد.
وَ کَواعِب‌َ جمع کاعبه است، و کاعبه زني را گويند که پستانهاي او برآمده باشد.
أَتراباً اقران هستند قرين يکديگر آنها حوريان که: مَقصُورات‌ٌ فِي الخِيام‌ِ لَم يَطمِثهُن‌َّ إِنس‌ٌ قَبلَهُم وَ لا جَان‌ٌّ
کانهن لؤلؤ مکنون يري مخ ساقها من وراء سبعين خلة
و زنهاي بهشتي که در زيبايي همانند ندارند.
وَ کَأساً دِهاقاً که غلمان بهشت که ميفرمايد: يَتَنازَعُون‌َ فِيها کَأساً لا لَغوٌ فِيها وَ لا تَأثِيم‌ٌ وَ يَطُوف‌ُ عَلَيهِم غِلمان‌ٌ لَهُم کَأَنَّهُم لُؤلُؤٌ مَکنُون‌ٌ طور آيه 24. و دهاق بمعني لبريز است.