«مفاز» يا به معناى محل کاميابى است و يا خود کاميابى. «حَدائِقَ» جمع «حديقة» باغ ديواردار را گويند. «کَواعِبَ» جمع «کاعب» دخترى را گويند که تازه سينه‌اش بر آمده باشد، «اتراب» جمع «ترب» به معناى هم سن و سال و هم شکل و شمائل است. شايد مراد اين باشد که حوريان بهشتى در زيبائى بر يکديگر برترى ندارند، کلمه کاس به معناى جام بلورين و دهاق به معناى لبريز است. البتّه بعضى آن را از ريشه دَهَقَ به معناى گره زدن پى درپى گرفته‌اند، يعنى جام‌هاى شراب پياپى عرضه مى‌شود.
انگور در ميان ميوه‌ها جايگاه خاصّى دارد و لذا به صورت جداگانه ذکر شده است. «حَدائِقَ وَ أَعْناباً»