اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
أَنّي لَهُم‌ُ الذِّکري وَ قَد جاءَهُم رَسُول‌ٌ مُبِين‌ٌ «13»
چه نحوه از براي آنها ياد آوري شود و حال آنکه آمد آنها را پيغمبر واضح روشن.
أَنّي لَهُم‌ُ الذِّکري اشاره به اينکه هرگز آنها متذکر نميشوند بواسطه قساوت قلب و سياهي دل و حب‌ّ نفس، و کبر و نخوت و متابعت هواهاي نفساني و وساوس شيطاني و علاقه دنيوي، اگر متذکر ميشدند آن وقتي بود که:
وَ قَد جاءَهُم رَسُول‌ٌ مُبِين‌ٌ لذا ميفرمايد: وَ لَو رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنه‌ُ وَ إِنَّهُم لَکاذِبُون‌َ انعام آيه 28. و سرش اينکه است که اينکه صفات خبيثه و عقايد باطله و اعمال شنيعه ملکه شده و رسوخ در قلب کرده و تغيير پذير نيست و بر فرض برگردند بدنيا خيال ميکنند که اينکه دستگاه آخرت و عذاب خوابي بوده ديده‌اند بلکه فراموش ميکنند، اگر قابليت هدايت داشتند همان معجزات انبياء کافي بود بر هدايت آنها.
79