1- آمدن انبيا براى مردم نوعى آزمايش است تا مشخص شود چه کسانى حقّ را مى‌پذيرند و چه کسانى لجاجت مى‌کنند. وَ لَقَدْ فَتَنَّا ... جاءَهُمْ رَسُولٌ (شايد مراد اين باشد که آزاد سازى مردم و ترک بهره‌کشى و تحقير يکى از آزمايشات الهى نسبت به فرعونيان است.)
2- آزمايش الهى سنّتى مستمرّ و حتمى است. لَقَدْ فَتَنَّا ...
3- عبرت‌هاى تاريخ، هم دلدارى براى پيامبر است و هم تهديد براى کفّار. «قَبْلَهُمْ»
4- کسى را که خداوند انتخاب مى‌کند، بايد از قبل لياقت و شايستگى لازم را داشته باشد. «کَرِيمٌ»
5- نجات مستضعفان از دست ستمگران، از وظايف انبياست. «أَدُّوا إِلَيَّ عِبادَ اللَّهِ» (آرى استثمار و بهره‌کشى از طبقه محروم، بزرگ‌ترين فساد اجتماعى و اقتصادى است که مبارزه با آن در رأس وظيفه انبياست.)
6- دست بندگان خدا بايد در دست اولياء خدا باشد. «أَدُّوا إِلَيَّ عِبادَ اللَّهِ»
جلد 8 - صفحه 495
7- مردم بنده خدايند، چرا فرعون آنان را به بندگى مى‌کشاند. «أَدُّوا إِلَيَّ عِبادَ اللَّهِ»
8- رهبرى انبيا در راستاى منافع بشر است. «إِنِّي لَکُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ»
9- در مواردى انسان بايد کمالات خود را مطرح کند. «إِنِّي لَکُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ»
10- رمز موفقيّت در جامعه جلب اعتماد مردم است. «إِنِّي لَکُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ»
11- امانت دارى در گرفتن وحى و رساندن آن از صفات ضرورى انبياست.
«رَسُولٌ أَمِينٌ»
12- درخواست رهايى بنى‌اسرائيل از سوى موسى به‌خاطر وظيفه رسالت اوست نه به خاطر حمايت از قوم و قبيله خود. «أَدُّوا إِلَيَّ عِبادَ اللَّهِ إِنِّي لَکُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ»