اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
کَلاّ إِنَّه‌ُ کان‌َ لِآياتِنا عَنِيداً «16»
هرگز چنين نيست بدرستي که او هست بآيات ما دشمن و معاند.
کلا يعني هرگز باين آرزو نميرسد که طمع داشته باشد که من بر او زياد کنم و او را مهلت دهم عاقبت اجل ميرسد و با هزار حسرت و آرزو بدرود حيات ميکند.
سر شب سر سخت تاراج داشت || سحرگه نه تن سر نه سر تاج داشت
ناگهان بانگي برآمد خواجه مرد
جلد 17 - صفحه 273
خداوند تا مدتي مهلت ميدهد و لکن اگر قابليت هدايت ندارد و در نسلش هم مؤمن پيدا نميشود او را ميگيرد زيرا:
إِنَّه‌ُ کان‌َ لِآياتِنا عَنِيداً آيات الهي چند قسم است يک قسم معجزات صادره از انبياء آنها را حمل بسحر ميکند، يک قسم انبياء و ائمه هدي و اولياء حق که آيات اللّه هستند کذاب و مفتري و مجنون و ساحر ميشمارد، يک قسم قدرت نمايي در نعم الهي يا بلاهاي وارده و مصائب هستند بطبيعت و اتفاق ميداند. بالجمله عناد با جميع آيات الهي دارد بالاخص اکثر اينها و لو يقين قلبي پيدا ميکنند ولي از روي عناد انکار ميکنند که ميفرمايد: وَ جَحَدُوا بِها وَ استَيقَنَتها أَنفُسُهُم ظُلماً وَ عُلُوًّا نمل آيه 14.