نکته‌های تفسیر نور

«أَسْفَرَ» از «سفر» به معناى پرده برداشتن و آشکار کردن است و به زنان بى حجاب، «سافرات» مى‌گويند. «کبر» جمع «کبرى» به معناى بزرگتر است، يعنى اين عذابى که در آيات قبل بيان شد، تنها يکى از عذابهاى بزرگ الهى است و عذابهاى بزرگ ديگرى نيز وجود دارد. ماه، به خاطر حرکت به دور زمين، نور رسانى در شب، زيبايى و تقويم طبيعى بودن، ايجاد جزر و مدّ و نقش‌هاى ديگر آن در هستى، يکى از آيات بزرگ الهى است که سزاوار است به آن سوگند ياد شود. خداوند در قرآن به تمام بخش‌هاى زمان يک‌بار سوگند ياد کرده است ولى به هنگام سحر سه بار سوگند ياد مى‌کند. «وَ الْفَجْرِ» «1»، «وَ الصُّبْحِ» «2»*، «وَ الضُّحى‌» «3»، «وَ الْعَصْرِ» «4» هر کدام يک بار آمده، امّا آنگاه که شب پايان مى‌پذيرد و سحر مى‌شود، با سه تعبير آمده است: «وَ اللَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ» «5»، «وَ اللَّيْلِ إِذا يَسْرِ» «6»، «وَ اللَّيْلِ إِذا عَسْعَسَ» «7» امام کاظم عليه السلام فرمود: هرکس به سوى پذيرفتن ولايت ما پيشى گرفت، از دوزخ دور مى‌شود و هرکس از پذيرش ولايت ما عقب افتاد، در رفتن به دوزخ جلو مى‌افتد. «8» «لِمَنْ شاءَ مِنْکُمْ أَنْ يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ» «1». فجر، 1. «2». مدثر، 34. «3». ضحى، 1. «4». عصر، 1. «5». مدثر، 33. «6». فجر، 4. «7». تکوير، 17. «8». تفسير نورالثقلين. جلد 10 - صفحه 294