سوره حاقه(الحاقة)، آیه ۳۳ · جزء ۲۹ · صفحه ۵۶۷
معنی کلمات و عبارات
«کَانَ لا یُؤْمِنُ»: در سراسر زندگی دنیویش، ایمان و باور نداشت.
نزول
سال ۳ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
نکات آیه
۱ - ایمان نیاوردن کافران صاحب زر و زور (اصحاب الشمال) به خداى بزرگ، سبب عذاب شدن آنان در قیامت «إنّه کان لایؤمن باللّه العظیم»
آیه شریفه، در مقام تعلیل عذاب کافران داراى زروزور است که در آیات پیشین از آنان یاد شده است.
۲ - ایمان نیاوردن به خداى بزرگ، از موجبات عذاب سخت الهى «إنّه کان لایؤمن باللّه العظیم»
۳ - انسان، در برابر عقاید و باورهاى خویش، مسؤول بوده و همه آنها در نامه اعمال او ثبت است. «من أُوتى کتبه ... و لم أدر ما حسابیه... خذوه... فاسلکوه . إنّه کان لایؤمن باللّه العظیم»
خداوند علت سرنوشت بد و عذاب کافران را، ایمان نیاوردن به خداى بزرگ دانسته است. از این نکته مى توان استفاده کرد که انسان در برابر مجموعه عقاید و اندیشه هاى خویش، مسؤول است و باید در برابر خداى بزرگ پاسخگو باشد.
۴ - خداوند، «عظیم» (بزرگ قدر) است. «باللّه العظیم»
تفسیر (۸)
موضوعات
دستهبندی موضوعی
آثار کفر اصحاب شمالآثار کفر کافرانمسؤولیت در برابر عقیدهعظیمجامعیت نامه عملآثار کفر به خداعذاب سختمسؤولیت انسان هاکفر به خداثبت عملموجبات عذاب اخرویموجبات عذاب
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۳۹)
- کفر اصحاب شِمال به خدای بزرگ+۱ آیه
- کفر و بیاعتقادی اصحاب شمال به خدای بزرگ+۱ آیه
- کفر اصحاب شِمال به خدای بزرگ، از عوامل به بند کشیده شدن و افکنده شدن انان در دوزخ+۴ آیه
- خودداری کافران از اطعام به نیازمندان+۲ آیه
- اطعام نکردن به مساکین و بینوایان، از عوامل دوزخی شدن+۶ آیه
- کفر، موجب گرفتاری به اتش دوزخ+۳ آیه
- اطعام نکردن به مساکین و گرسنه رها کردن انان در جامعه، جرمی نابخشودنی+۹ آیه
- لزوم ترغیب دیگران به اطعام نیازمندان+۶ آیه
- حرمت ترک اطعام به مساکین و گرسنه رها کردن انان، در جامعه+۹ آیه
- خداوند، عظیم و بلند مرتبه
- خونابه و چرک، تنها خوراکی و نوشیدنی کافران (اصحاب شمال)+۲ آیه
- محرومیّت کافران از حمایت دوستان دلسوز در قیامت، به واسطه عدم ایمان+۱ آیه
- محرومیّت کافران از حمایت دوستان در قیامت، به واسطه طعام ندادن به بینوایان+۲ آیه
- عدم ایمان اصحاب شمال به خدای بزرگ، عامل گرفتاری انان به زنجیر عذاب در قیامت+۳ آیه
- عدم ترغیب به تغذیه و اِطعام بینوایان و گرسنگان از سوی اصحاب شمال، از موجبات به غلّ و زنجیر کشیده شدن انها در قیامت+۴ آیه
- کفر، از عوامل گرفتاری به عذاب با زنجیر+۳ آیه
- کفرورزی، مانع عبرت اموزی+۳ آیه
- با غُلّ و زنجیر در جهنّم افکنده شدن کافران، در قیامت+۳ آیه
- طعام ندادن به مساکین، موجب گرفتاری به غُلّ و زنجیر، در جهنّم+۴ آیه
- کفر به خدا، موجب گرفتاری به غُلّ و زنجیر، در قیامت+۶ آیه
- اصحاب شمال، ترک کنندگان اطعام به مساکین+۳ آیه
- کافران، ترک کننده اطعام مساکین+۲ آیه
- لزوم سفارش دیگران به اطعام به مساکین+۵ آیه
- تامین نیازهای غذایی بینوایان و مساکین و ترغیب کردن دیگران به ان، تکلیفی همگانی+۵ آیه
- اطعام به فقیران و نیازمندان، از اداب معاشرت با انها در روابط اجتماعی+۵ آیه
- اطعام نیازمندان، از تکالیف کافران+۴ آیه
- ایمان اوردن به خدا، از تکالیف کافران+۱ آیه
- شکنجه کفرپیشگان اصحاب شمال، با انواع عذاب دوزخ+۶ آیه
- کفر اصحاب شمال به خدای بزرگ+۱ آیه
- کفر ورزی به خدا، امری نکوهیده و مغایر با ایمان
- کفر مترفان به خداوند، عامل مبتلا شدن انان به غل و زنجیر و افکنده شدن در دوزخ+۳ آیه
- پذیرایی از مترفان کفرپیشه در قیامت با چرک و خون دوزخیان+۵ آیه
- بعضی از کافران خطاکار از جمله موعظهناپذیران+۱ آیه
- ایمان به خدا، زمینه پیدایش دوستانی شفیق و مهربان، حتی در قیامت+۱ آیه
- نداشتن ایمان به خدای بزرگ، زمینه ساز و سبب بی بهره بودن از حمایت دوست مهربان و دلسوز در قیامت+۱ آیه
- ایمان نداشتن به خداوند بزرگ، عاملی برای محرومیت انان از دوستی و مهربانی در قیامت+۳ آیه
- کافران به خدا مورد تحقیر کارگزاران توزیع نامه اعمال، در صحنه قیامت+۲ آیه
- کفر اصحاب شمال و عدم ترغیب به اطعام یتیمان عامل دریافت نامه عملشان به دست چپ+۲ آیه
- وجوب ترغیب و تشویق دیگران به اطعام نیازمندان+۵ آیه