تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
مَنَّاعٍ لِلْخَيْرِ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ «12»
مَنَّاعٍ لِلْخَيْرِ: بسيار بازدارنده مر خير و نيکوئى را، يعنى مال خود را از مردمان بازدارد و هيچکس از اهل استحقاق و غير آن چيزى ندهد، يعنى در نهايت بخل و امساک. مراد وليد بن مغيره است که مال بسيار و خويشان زياد داشت. مىگفت: هر که از شما اسلام آورد، من عطاى خود را از او منع کنم و هيچ بدو ندهم، يا منع کننده مردمان بود از ايمان، و مال خود را بر حضرت
جلد 13 - صفحه 266
عرضه مىکرد تا او را از دين برگرداند. مُعْتَدٍ أَثِيمٍ: از حد گذرنده در ظلم و جفاکارى، بسيار گناه کننده، يا زناکار.