اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَذَرنِي وَ مَن يُکَذِّب‌ُ بِهذَا الحَدِيث‌ِ سَنَستَدرِجُهُم مِن حَيث‌ُ لا يَعلَمُون‌َ (44)
يعني بعد از اينکه اينها قابل هدايت نيستند واگذار مرا و کساني که تکذيب ميکنند باين حديث يعني من خود ميدانم با آنها چه رفتار کنم شما ديگر متعرض آنها نباش زود باشد که با آنها تدريجا رفتار ميکنيم بنحوي که خود آنها ندانند.
فَذَرنِي وَ مَن يُکَذِّب‌ُ بِهذَا الحَدِيث‌ِ وظيفه انبياء و ائمه اطهار بلکه آمرين بمعروف و ناهين از منکر و علماء اعلام هدايت و ارشاد و انذار است تا مادامي که احتمال تأثير برود اما پس از يأس از تأثير ديگر فايده ندارد بايد آنها را واگذارند بخدا که با آنها چه معامله ميکند چنانچه در جاي ديگر ميفرمايد: ذَرهُم يَأکُلُوا وَ يَتَمَتَّعُوا وَ يُلهِهِم‌ُ الأَمَل‌ُ فَسَوف‌َ يَعلَمُون‌َ حجر آيه 3. و حديث همين قرآن که مشتمل بر احوال يوم القيامه است که اينکه مشرکين و کفار تکذيب ميکنند.
سَنَستَدرِجُهُم مِن حَيث‌ُ لا يَعلَمُون‌َ استدراج اينکه است که بنحوي با آنها رفتار فرمايد که آنها متوجه نباشند که در حديث داريم چنانچه کليني بسند متصل از حضرت صادق (ع) روايت کرده که فرمود:
ان اللّه اذا أراد بعبد خيرا فاذنب ذنبا أتبعه بنقمة و ذکره الاستغفار و اذا أراد بعبد شرا فاذنب ذنبا فأتبعه بنعمة لينسيه الاستغفار و يتمادي بها و هو قول اللّه عز و جل: سَنَستَدرِجُهُم مِن حَيث‌ُ لا يَعلَمُون‌َ
بالنعم و المعاصي
که هر چه بتوانند بار خود را سنگين کنند و عذاب و سخط الهي را شديد کنند.