تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قُلْ هُوَ الرَّحْمنُ آمَنَّا بِهِ وَ عَلَيْهِ تَوَکَّلْنا فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ «29»
قُلْ هُوَ الرَّحْمنُ: بگو اى پيغمبر به کفار از روى توبيخ آنکه: من شما را به سوى او دعوت کنم، بزرگ بخشنده است که نعيم جزيل او به همه خلايق رسيده، آمَنَّا بِهِ: ايمان آورديم به او زيرا به وحدانيت او علم داريم، وَ عَلَيْهِ تَوَکَّلْنا: و بر ذات احديّت او توکل کردهايم و اعتماد نموده، تمام کار خود را به او واگذاريم و کفايت خواهد کرد. فَسَتَعْلَمُونَ: پس زود باشد که بدانيد، يعنى بعد از مشاهده عذاب معلوم کنيد مَنْ هُوَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ: کيست او از ما و شما آنکه او در گمراهى هويدا و آشکار است.