تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قَدْ فَرَضَ اللَّهُ لَکُمْ تَحِلَّةَ أَيْمانِکُمْ وَ اللَّهُ مَوْلاکُمْ وَ هُوَ الْعَلِيمُ الْحَکِيمُ «2»
قَدْ فَرَضَ اللَّهُ لَکُمْ: بتحقيق تقدير فرمود براى شما، تَحِلَّةَ أَيْمانِکُمْ: گشودن سوگندهاى شما را، يعنى آن چيزى را که به آن سوگندهاى شما را زايل گرداند و حلف را حلال سازد، وَ اللَّهُ مَوْلاکُمْ: و خدا متولى کار شماست، يعنى کارهائى که صلاح شما در آنست، براى شما مىسازد. يا او سبحانه، اولى است به شما از نفوس شما، يعنى نصايح او بهتر است براى شما. وَ هُوَ الْعَلِيمُ الْحَکِيمُ: و او است دانا به مصالح بندگان صواب کار در اقوال و افعال.