تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ إِذْ أَسَرَّ النَّبِيُّ إِلى بَعْضِ أَزْواجِهِ حَدِيثاً فَلَمَّا نَبَّأَتْ بِهِ وَ أَظْهَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهُ وَ أَعْرَضَ عَنْ بَعْضٍ فَلَمَّا نَبَّأَها بِهِ قالَتْ مَنْ أَنْبَأَکَ هذا قالَ نَبَّأَنِيَ الْعَلِيمُ الْخَبِيرُ «3»
وَ إِذْ أَسَرَّ النَّبِيُ: و ياد کنيد اى مؤمنان، چون راز گفت پيغمبر اکرم، إِلى بَعْضِ أَزْواجِهِ حَدِيثاً: به سوى بعض از زنان خود، يعنى حفصه سخنى را که تحريم ماريه است، فَلَمَّا نَبَّأَتْ بِهِ: پس آن هنگام که خبر کرد حفصه، عايشه را به آن حديث، وَ أَظْهَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ: و آشکار گردانيد خدا پيغمبر را بر لسان جبرئيل، و او را مطلع ساخت بر افشاى آن حديث، عَرَّفَ بَعْضَهُ: شناسا گردانيد پيغمبر برخى از آن حديث
جلد 13 - صفحه 222
را به حفصه، و خبر داد او را از افشاى بعضى از آن که تحريم ماريه باشد، يعنى به او گفت قصه تحريم ماريه را که به سر آن امر نمودم، تو افشا نمودى، وَ أَعْرَضَ عَنْ بَعْضٍ: و اعراض نمود رسول از بعضى ديگر، يعنى حکومت عمر بن خطاب را افشا نکرد، زيرا غرض از تعريف افشاى ذکر، خيانت حفصه بود. فَلَمَّا نَبَّأَها بِهِ: پس آن هنگام که خبر داد حفصه را به آنچه خدا او را مطلع ساخته بود، قالَتْ مَنْ أَنْبَأَکَ هذا: گفت حفصه به پيغمبر: که خبر داد تو را به اينکه من راز را آشکار کردم، قالَ نَبَّأَنِيَ الْعَلِيمُ الْخَبِيرُ: گفت پيغمبر: خبر داد مرا خدائى که داناست به خفيات ضمائر، خبر داد از مکنونات سرائر. مروى است چون افشاى سر بر حضرت ظاهر شد، حفصه را طلاق و به خانه پدرش فرستاد. پدر بر او خشم گرفت و گفت: اگر افشا ننمودى پيغمبر تو را طلاق ندادى. پس حضرت يک ماه از زنان اعتزال نمود، حق تعالى به جهت مبالغه در معاتبه عايشه و حفصه، از غيبت به خطاب التفات نموده فرمود: