تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) قُلْ يا أَيُّهَا الَّذِينَ هادُوا إِنْ زَعَمْتُمْ أَنَّکُمْ أَوْلِياءُ لِلَّهِ مِنْ دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِينَ «6» شأن نزول: حضرت، مکتوبى به يهود مدينه فرستاد، که اسلام آوريد و نبوت مرا اقرار کنيد. ايشان مکتوبى به يهود خيبر فرستادند که پيغمبر، ما را به اسلام دعوت نمايد، و اگر شما منع داريد خبر دهيد. ايشان تماما تمرد و کفر اظهار، و اعلام کردند که نبوت به ما و شما سزاوارتر است؛ آيه نازل شد: قُلْ يا أَيُّهَا الَّذِينَ هادُوا: بگو اى کسانى که يهوديت اختيار کرديد، إِنْ زَعَمْتُمْ‌: اگر دعوى مى‌کنيد به زعم خود، أَنَّکُمْ أَوْلِياءُ لِلَّهِ‌: بدرستى که شما دوستانيد مر خداى را، مِنْ دُونِ النَّاسِ‌: بدون مردمان ديگر از عرب و عجم که ايمان آورده‌اند، فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ‌: پس تمنا کنيد از خدا مرگ را تا هر چند زودتر از زندان بلا و زحمات خلاص شده، به سر منزل کرامتى رسيد که حق تعالى براى دوستان خود مقرر فرموده، إِنْ کُنْتُمْ صادِقِينَ‌: اگر هستيد راستگويان در آن که شما دوستان خدائيد، يعنى اگر در ادعاى خود صادقيد و از سر اعتقاد و يقين مى‌گوئيد، پس تمناى مرگ کنيد تا از مقربان درگاه او شويد. و هر که دوست خدا باشد، مشتاق سراى آخرت، و مرگ را تحفه روزگار خود خواهد جلد 13 - صفحه 167 داشت، چنانچه حضرت امير المؤمنين عليه السّلام فرمود: لا ابالى وقع الموت علىّ ام وقعت على الموت: «1» باک ندارم مرگ بر من واقع شود، يا من به مرگ ملاقات کنم؛ و در وقت ضربت تيغ بر سر مبارک فرمود: فزت بربّ الکعبة. «2» پس در کذب ادعاى آنها فرمايد: