سوره جمعه(الجمعة)، آیه ۶ · جزء ۲۸ · صفحه ۵۵۳
قُلْ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ هَادُوا إِن زَعَمْتُمْ أَنَّكُمْ أَوْلِيَاءُ لِلَّهِ مِن دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ
بگو: «ای یهودیان! اگر گمان میکنید که (فقط) شما دوستان خدائید نه سایر مردم، پس آرزوی مرگ کنید اگر راست میگویید (تا به لقای محبوبتان برسید)!»
معنی کلمات و عبارات
«هَادُوا»: (نگا: بقره / ، نساء / و مائده / و و ). «مِن دُونِ»: جدای از. غیر از. «فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ»: درخواست مرگ کردن از دو راه: با زبان دعا نمودن و تقاضای فرا رسیدن مرگ کردن، و دیگر در راه خدا جنگیدن و از کشتن نهراسیدن. «أَوْلِیَآءُ»: دوستان. عزیزان (نگا: مائده / ).
نزول
سال ۱۴ بعثت(دوره مدنی) بازپخش وحی در این سال
در آن زمان چه میگذشت (۹ رویداد)
- جنگ احدمرتبط با نزول
۳ هجرت · احد، نزدیک مدینه - غزوه ابواء یا ودان
14 بعثت · ودان / ابواء - غزوه عشیره
14 بعثت · عشیره - غزوه بواط
14 بعثت · بواط - غزوه سفوان یا بدر اولی
14 بعثت · سفوان / بدر اولی - تشریع اذان
14 بعثت · مدینه - سریه حمزه به سیف البحر
14 بعثت · سیف البحر - سریه سعد به خرار
14 بعثت · خرار - سریه عبیده بن حارث به رابغ
14 بعثت · رابغ
نکات آیه
۱ - رهنمود الهى به پیامبر(ص)، در احتجاج با یهودیان «قل یأیّها الذین هادوا»
۲ - قوم یهود، تنها خود را اولیا و دوستان خداوند مى پنداشتند. «إن زعمتم أنّکم أولیاء للّه»
۳ - یهود، قومى نژاد پرست و خودبرتربین «إن زعمتم أنّکم أولیاء للّه من دون الناس»
۴ - نترسیدن از مرگ و مشتاق لقاى خدا بودن، نشان اولیا و دوستان خداوند است. «فتمنّوا الموت»
۵ - خداوند توسط پیامبر(ص)، به یهود پیشنهاد کرد براى اثبات ادعاى خود (این که آنان دوستان خدایند)، آرزوى مرگ کنند. «قل یأیّها الذین هادوا... فتمنّوا الموت إن کنتم صدقین»
۶ - ترس از مرگ، نشان دروغ گویى مدعیان دوستى با خداوند «فتمنّوا الموت إن کنتم صدقین»
۷ - ادعاهاى بى دلیل، شایسته پذیرش نیست. «إن زعمتم أنّکم أولیاء ... فتمنّوا الموت»
تفسیر (۷)
روایات و احادیث
۸ - «عن أبى عبداللّه(ع): ... أما علمت أنّ کلّ زَعْم فى القرآن کذب; [منبع: کافى، ج ۲، ص ۳۴۲، ح ۲۰; نورالثقلین، ج ۱، ص ۵۰۸- ، ح ۳۶۲.] از امام صادق(ع) روایت شده است که فرموده: ...مگر نمى دانى [مادّه] «زَعْم» در سراسر قرآن به معناى «کذب» است».
موضوعات
دستهبندی موضوعی
آثار برهانآثار ترس از مرگاولیاءالله و مرگدروغگویی مدعیان دوستی با خدادعوت به درخواست مرگروش احتجاج با یهودعلاقه به مرگعلایق اولیاءاللهملاک قبول ادعایهود و اولیاءاللهدعوت از یهودعجب یهودصفات اولیاءاللهنژادپرستی یهودصفات یهودنقش محمددعوتهای خداتوصیه به محمدتوصیه های خدا
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۵۳)
- ترک ارزوی مرگ از سوی یهود به دلیل اعمال زشت+۳ آیه
- صداقت در ادّعای دوستی با خدا، مقتضی استقبال از مرگ و ارزوی ان از سوی یهود
- دعوت خداوند از یهود، به تمنّا کردن مرگ در صورت اولیاءالله بودن
- خودداری یهودیان از ارزوی مرگ، به دلیل اعمال زشت خویش+۲ آیه
- صداقت در ادّعای دوستی با خدا، عامل استقبال از مرگ و ارزوی ان
- استقبال نکردن از مرگ، حجت پیامبر(صلی الله علیه واله) بر ردّ ادّعاهای یهود، مبنی بر دوستی با خدا+۳ آیه
- اعتقاد یهود به انحصار دوستی خدا به انان
- ارزوی مرگ و لقای الهی، از نشانههای بارز اولیاءالله
- ادّعای یهودیان، مبنی بر اولیاءاللهبودن انان
- ادّعای یهودیان مبنی بر اولیاءاللهبودن انان، امری غیر قابل قبول ازسوی خداوند+۱ آیه
- تعلیم روش احتجاج به محمّد(صلی الله علیه واله) از سوی خداوند+۷ آیه
- ستمگران یهود، مورد تهدید خداوند+۳ آیه
- جواز ارزوی مرگ، از سوی اولیای صادق+۳ آیه
- ممنوعیّت احتجاج، بدون اگاهی و از روی جهل+۳ آیه
- یهود، قومی هراسان و خایف از مرگ و غیر مشتاق برای لقای الهی+۴ آیه
- عملکرد ظالمانه یهود، سبب خوف انان از مرگ+۳ آیه
- خوف یهود از مرگ، نشان دروغگویی ادّعای انان در ارتباط با خدا+۴ آیه
- ادّعای انحصار دوستی خداوند به قوم یهود از سوی این قوم
- نترسیدن از مرگ، نشان صداقت در ادّعای دوستی با خدا
- ترس نداشتن از مرگ، نشانه صدق در ادّعای دوستی با خدا+۱ آیه
- سطحی بودن شناختهای مبتنی بر حدس و گمان و تخیّل+۱ آیه
- ستمگران، در هراس از مرگ، و گریزان از ان+۳ آیه
- ظلم و تعدّی، سیره دایمی یهودیان+۲ آیه
- خداوند، اگاه کننده یهودیان از اعمال شان، در قیامت+۲ آیه
- پیامبر صلی الله علیه و اله، مامور احتجاج بر ضدّ یهود، با پیشنهاد درخواست تمنّای مرگ از سوی انان+۱ آیه
- استقبال نکردن از مرگ، حجت پیامبر صلی الله علیه و اله بر ردّ ادّعاهای یهود، مبنی بر دوستی با خدا+۳ آیه
- تعلیم روش احتجاج به پیامبراکرم صلی الله علیه و اله، از جانب خداوند+۷ آیه
- احتجاج پیامبر صلی الله علیه و اله با یهود+۶ آیه
- ارزوی مرگ، علامت و نشان صداقت در ادعای ولیّ الله بودن
- خودداری یهود از ارزوی مرگ، به رغم ادعای ولیّ خدا بودن+۱ آیه
- اعمال زشت یهود، سبب خودداری انان از ارزوی مرگ+۳ آیه
- پیامبر صلی الله علیه و اله، مامور احتجاج بر ضدّ یهود، با پیشنهاد ارزوی مرگ از سوی انان+۱ آیه
- ارزو نکردن مرگ از سوی یهود، حجت پیامبر صلی الله علیه و اله بر ردّ ادعاهای انان مبنی بر ولیّ خدا بودن+۱ آیه
- خودداری همیشگی یهود از ارزوی مرگ، برای اثبات ادعای اختصاص داشتن بهشت به انان، به دلیل اعمال زشتشان+۳ آیه
- خوف از مرگ، نشان دروغ گویی مدعیان دوستی با خداوند
- نژادپرستی و خودبزرگبینی، از مصادیق ظلم+۳ آیه
- خود را دوست انحصاری خدا معرّفی کردن، ناشی از نژادپرستی برخی یهودیان+۱ آیه
- صداقت در ادّعای دوستی با خدا از جانب یهود، مقتضی استقبال از مرگ و ارزوی ان
- ترس یهود از مرگ، نشانه عدم صدق انان، در ادّعای دوستی با خدا+۱ آیه
- اعتقاد یهود به انحصار دوستی خدا به انان+۱ آیه
- تصور یهود از انحصار دوستی خدا به خود، ناشی از برتریطلبی انان+۱ آیه
- پندار یهود، دایر بر انحصار دوستی خدا به انان
- قوم یهود، مردمی بیمناک از مرگ+۴ آیه
- ستمگران یهود، مورد تهدید خداوند+۳ آیه
- حسابرسی خداوند، از اعمال یهود، در قیامت+۱ آیه
- یهود، قومی بیمناک و خایف از مرگ+۴ آیه
- عملکرد ظالمانه یهود، سبب خوف انان از مرگ+۳ آیه
- خوف از مرگ، نشان دروغ گویی یهود، در اختصاص اخرت به انان+۳ آیه
- ظلم و ستمگری یهود، سبب ترس و هراس انان از مرگ+۳ آیه
- یهود، مردمی ستمپیشه و بدکار+۵ آیه
- یهود، قومی نژادپرست و خودبرتربین+۴ آیه
- ادعای یهودیان، مبنی بر اولیاء اللَّه بودن خود، مورد نهی و انکار خدا
- یهود، هراسان از مرگ و غیر مشتاق به لقای الهی+۱ آیه