اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لا يَتَمَنَّونَه‌ُ أَبَداً بِما قَدَّمَت أَيدِيهِم وَ اللّه‌ُ عَلِيم‌ٌ بِالظّالِمِين‌َ «7»
و هرگز همچو تمنايي نداريد زيرا ميشناسيد که چه اندازه ظلم و تعدي و فسق و فجور از شما صادر شده و خداوند عالم است بظلم کنندگان.
اما عقيده شما اولا- چه نسبت‌هاي زشتي بأنبيا ميدهد با اينکه اعتراف به نبوت آنها داريد، العياذ نسبت بحضرت لوط که شراب خورد و مست شد و با دختران خود زنا کرد و از نسل آنها هفتاد پيغمبر بوجود آمد، و بحضرت آدم و حواء که اينها عقل نداشتند و عريان بودند در بهشت و خدا به آنها دروغ گفت که: اگر از اينکه درخت بخوريد ميميريد و شيطان راست گفت که: اگر بخوريد عقل پيدا ميکنيد خوردند عقل پيدا کردند، خداي براي تفريح آمد در بهشت اينها ديدند عرياني بد است عقب درخت پنهان شدند خدا فهميد که از اينکه درخت خورده‌اند به ملائکه گفت: اينها ميروند و از درخت حيات هم ميخورند و يکي ميشوند مثل ما و يک شمشير آتش بار دور درخت حيات قرار داد و به ملائکه گفت: اينها را از بهشت بيرون کنيد که هم نسبت جهل و عجز و تجسم بخدا ميدهند و هم نسبت بي عقلي به آدم و از اينکه قبيل‌ها در کلمات شما و کتب شما هست که ما نقل کرده‌ايم در کلم الطيب.
و ثانيا- چه اندازه در ادوار متماديه در شرک و کفر سير کرده‌ايد.
و ثالثا- چه اندازه ظلم به انبياء و مؤمنين به آنها روا داشته‌ايد البته‌‌اينکه‌‌که وَ لا يَتَمَنَّونَه‌ُ أَبَداً هرگز آرزوي مرگ نميکنيد ولي بدانيد که عاقبت ميميريد و خدا از شما انتقام خواهد کشيد بعلاوه معاصي که از شما صادر شده.
اينکه‌‌که‌بِما قَدَّمَت أَيدِيهِم ولي خدا عالم است بظالمين.
اينکه‌‌که‌وَ اللّه‌ُ عَلِيم‌ٌ بِالظّالِمِين‌َ حتي قسم ياد کرده:
«و عزتي و جلالي لا يجوزني ظلم ظالم»
و عقبه هفتم صراط سؤال از مظالم است.
11