تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قُلْ إِنَّ الْمَوْتَ الَّذِي تَفِرُّونَ مِنْهُ فَإِنَّهُ مُلاقِيکُمْ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلى عالِمِ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ فَيُنَبِّئُکُمْ بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ «8»
قُلْ إِنَّ الْمَوْتَ: بگوى اى پيغمبر بدرستى که آن مرگ، الَّذِي تَفِرُّونَ مِنْهُ:
آنچنانى که مى‌گريزيد از آن، فَإِنَّهُ مُلاقِيکُمْ: پس بتحقيق که آن رسنده است به شما، يعنى البته به شما رسد و شما را فانى سازد، و فرار شما فايده ندهد؛ چه فرار و عدم فرار، مساوى است در ملاقات، ثُمَّ تُرَدُّونَ: پس بازگردانيده شويد، إِلى عالِمِ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ: به سوى داناى آشکارا و پنهان، فَيُنَبِّئُکُمْ بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ: پس آگاه سازد شما را به جزاى آنچه هستيد که عمل مى‌کنيد از خير و شر و طاعت و معصيت.