1- آفرينش انسان، جلوهاى از قدرت خداوند است. «هُوَ عَلى کُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ- هُوَ الَّذِي خَلَقَکُمْ»
2- انسان، موجودى مختار و انتخابگر است نه مجبور. «فَمِنْکُمْ کافِرٌ وَ مِنْکُمْ مُؤْمِنٌ»
3- عمل انسان، بيانگر عقيده اوست. (به جاى آن که بگويد: خداوند به کفر و ايمان شما آگاه است، مىفرمايد: خداوند به عملکرد شما آگاه است.) «وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ»