1- آفرينش آسمانها و زمين از روى برنامه و هدف بوده است. «خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِالْحَقِّ»
2- خداوند، صورتگرى انسان را به خود نسبت داده است. «صَوَّرَکُمْ»
3- انسان در مقايسه با ديگر موجودات، زيباتر و کاملتر است. «فَأَحْسَنَ صُوَرَکُمْ»
4- جهان آفرينش در حال حرکت به سوى مقصدى الهى است. «إِلَيْهِ الْمَصِيرُ»
5- مبدأ و معاد هستى، خداوند است. خَلَقَ ... إِلَيْهِ الْمَصِيرُ
6- لازمهى آفرينش به حق و هدفمند، وجود معاد و بازگشت انسانها به سوى خداوند براى کيفر و پاداش است. خَلَقَ ... بِالْحَقِ ... وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ