1- موجودات آسمانها و زمين، نوعى شعور و درک دارند. «سَبَّحَ لِلَّهِ»
2- اگر بعضى انسانها اهل تسبيح نيستند، ولى تمام هستى تسبيحگوى خدا هستند. سَبَّحَ لِلَّهِ ...
3- عزّت و حکمت الهى است که همه را به تسبيح جذب مىکند. سَبَّحَ لِلَّهِ ... وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَکِيمُ
4- گرچه قدرت، در افراد عادى عامل از دست رفتن تعادل است، ولى خداوند هم قدرت دارد و تمام کارهايش نيز حکيمانه است. «الْعَزِيزُ الْحَکِيمُ»
«1». اسراء، 44.
«2». نور، 41.
تفسير نور(10جلدى)، ج9، ص: 536