تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌ سَبَّحَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَکِيمُ «1» سَبَّحَ لِلَّهِ‌: تسبيح گفته و به پاکى و به پاکيزگى ستايش کرده و تنزيه نموده خداى را که مستحق جميع ثنا و ستايش است، ما فِي السَّماواتِ‌: آنچه در آسمانها است از اجرام علويه و انوار ملکوتيه، وَ ما فِي الْأَرْضِ‌: و آنچه در زمينهاست از اجسام سفليه، وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَکِيمُ‌: و او غلبه کننده است بر همه در حکم و فرمان، صواب کار و راست کردار در جميع حالات، و تمام افعال سبحانى بر وجه حکمت و مصلحت است. (آيه 2)