اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ الَّذِين‌َ جاؤُ مِن بَعدِهِم يَقُولُون‌َ رَبَّنَا اغفِر لَنا وَ لِإِخوانِنَا الَّذِين‌َ سَبَقُونا بِالإِيمان‌ِ وَ لا تَجعَل فِي قُلُوبِنا غِلاًّ لِلَّذِين‌َ آمَنُوا رَبَّنا إِنَّک‌َ رَؤُف‌ٌ رَحِيم‌ٌ «10»
جلد 16 - صفحه 475
و کساني که آمدند و هجرت کردند بعد از اينکه مهاجرين و بشرف اسلام مشرّف شدند و مي‌گفتند پروردگار ما بيامرز ما را که مدّتي در شرک بوديم و هم چنين برادران ما را که پيش از ما بشرف اسلام مشرّف شدند که آنها هم قبلا مشرک بودند آنها را هم بيامرز، و قرار مده در قلوب ما کينه و عداوتي از براي کساني که ايمان آورده‌اند، پروردگار ما محققا تو رءوف و مهرباني.
وَ الَّذِين‌َ جاؤُ مِن بَعدِهِم مهاجريني که بعد از آنها بشرف اسلام مشرف شدند چه قبل از فتح مکّه بوده يا بعد چه از مشرکين بودند يا از ساير کفّار.
يَقُولُون‌َ رَبَّنَا اغفِر لَنا وَ لِإِخوانِنَا الَّذِين‌َ سَبَقُونا بِالإِيمان‌ِ زيرا تمام ما در ضلالت و شرک و کفر بوديم، و بحمد اللّه و بفضله و لطفه هدايت شديم و مسلمان شديم.
وَ لا تَجعَل فِي قُلُوبِنا غِلًّا لِلَّذِين‌َ آمَنُوا و لو در اينکه جنگ‌ها: بدر، احزاب احد پدران و برادران و اولادها و خويشان ما را که مشرک و کافر بودند کشتند.
رَبَّنا إِنَّک‌َ رَؤُف‌ٌ رَحِيم‌ٌ از رحمت و رأفت خود بود که موفّق بايمان شديم و رسول تو فرمود:
(الاسلام يجب ما قبله)
حال هم بيامرز ما را و لو بدست ما چه اندازه اذيّت به پيغمبر تو کرديم، بلکه بسا مسلمين بدست ما کشته شده‌اند.