تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
کَمَثَلِ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَرِيباً ذاقُوا وَبالَ أَمْرِهِمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ «15»
بعد از آن فرمايد: مثل يهود در اغترار به عدد و قوّت خود، کَمَثَلِ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ: همچو مثل آنان است که بودند پيش از ايشان، قَرِيباً: به زمان اندک، ذاقُوا وَبالَ أَمْرِهِمْ: که بچشيدند بدى عاقبت کفر خود را در دنيا. مراد مشرکان قريشند که به شش ماه قبل از ايشان دربدر کشته شدند. ابن عباس گفته: مراد بنى قينقاعند که عهدى که با بنى نضير کرده بودند بشکستند. و چون حضرت از بدر مراجعت نمود، امر به جلاى ايشان فرمود.
عبد اللّه ابىّ به ايشان گفت: من پيش پيغمبر شفاعت کنم تا با شما به قلعه درآييم و مدد شما کنيم. چون در قلعه رفتند، آنها را يارى نکرد، ناچار فرار کردند. وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ: و مر ايشان راست با وجود خوارى و جلاى وطن در دنيا، عذابى دردناک در آخرت.
مثل منافقان در فريب دادن يهودان و وعده نصرت و خلاف آن نمودن،