تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
لَهُ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ «5»
لَهُ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ: مر خداى راست مالکيت و فرمانروائى آسمانها و زمينها. تکرار اين کلام به جهت آنست که آيه اول تعلق به ابداء دارد و آيه دوم به اعاده، چنانچه فرمايد: وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ: و به سوى خداى تعالى بازگرديده شود عواقب کارها، و جميع کسانى که دعوى مالکيت مىکنند فانى شوند؛ و مالکيت مطلقه، خاصّه او سبحانه شود چنانچه قبل از خلقت بوده.