تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً وَ إِبْراهِيمَ وَ جَعَلْنا فِي ذُرِّيَّتِهِمَا النُّبُوَّةَ وَ الْکِتابَ فَمِنْهُمْ مُهْتَدٍ وَ کَثِيرٌ مِنْهُمْ فاسِقُونَ «26»
بعد از ذکر ارسال رسل، بطور اجمال تخصيص به ذکر ايشان فرمايد:
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا: و هر آينه بتحقيق فرستاديم، نُوحاً وَ إِبْراهِيمَ: حضرت نوح، شيخ الانبياء، و حضرت ابراهيم خليل الرحمن عليهما السّلام را، وَ جَعَلْنا فِي ذُرِّيَّتِهِمَا: و قرار داديم در ميان فرزندان ايشان، النُّبُوَّةَ وَ الْکِتابَ: پيغمبران را به طريق وحى و کتابى که نامزد ايشان بود. ابن عباس گفته: مراد به کتاب کتابت است، يعنى خط و نوشتن. بعد ذکر حال ذريه ايشان فرمايد: فَمِنْهُمْ مُهْتَدٍ: بعضى از ايشان که انبيا بديشان آمدند، راه يافتگانند به طريق حق، يعنى ايمان آورده‌اند به انبياء و کتب ايشان، وَ کَثِيرٌ مِنْهُمْ فاسِقُونَ: و بسيارى از ايشان، بيرون رفتگانند از طريق حق، يعنى ايمان نياوردند به کتب و رسل.
(آية 27)