اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبانِ «13»
پس به کداميک از نعم الهي شما دو طائفه انکار ميکنيد و جهل ميورزيد و تکذيب ميکنيد ظاهرا آيه شريفه خطاب به جنّ و انس است که اينکه نعم الهيّه را که خداوند عنايت فرموده تمام از قدرت جن و انس خارج است و نميتوان انکار کرد چنانچه در بسياري از آيات اقرار و اعتراف نمودند کفّار و مشرکين وَ لَئِن سَأَلتَهُم مَن خَلَقَ السَّماواتِ وَ الأَرضَ وَ سَخَّرَ الشَّمسَ وَ القَمَرَ لَيَقُولُنَّ اللّهُ وَ لَئِن سَأَلتَهُم مَن نَزَّلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَحيا بِهِ الأَرضَ مِن بَعدِ مَوتِها لَيَقُولُنَّ اللّهُ عنکبوت آيه 61 و 63 وَ لَئِن سَأَلتَهُم مَن خَلَقَهُم لَيَقُولُنَّ اللّهُ زخرف آيه 87 و در بسياري از سور قرآني و در بعض اخبار خطاب ربکما را به فلان و فلان تفسير فرموده، و مکرّر گفته شده که اخبار وارده در تفسير نوعا بيان مصداق اتمّ ميکند خطاب به همان جن و انس است و فلان و فلان و فلانها مصداق اتم مکذبين هستند.