1- نگاه به گذشته، سبب شکوفايى ايمان و تواضع بشر مىگردد. خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ صَلْصالٍ ...
2- خداوند از مادّه سرد بىروح «صَلْصالٍ» و مادّه گرم بىروح «مارِجٍ»، موجودات زنده مىسازد. خَلَقَ الْإِنْسانَ ... خَلَقَ الْجَانَ ...
3- سرچشمهى به وجود آمدن انسان، مادّهاى ناچيز و بىارزش است. «صَلْصالٍ» (نکره آمدن مىتواند نشانه ناچيز بودن باشد.)
4- جنّ، موجودى واقعى است، نه خرافى، گرچه ما به آن دسترسى نداشته باشيم.
«خَلَقَ الْجَانَّ مِنْ مارِجٍ مِنْ نارٍ»
5- جنّ و انس، هر دو موجودى زمينىاند و از عناصر مادّى آفريده شدهاند. خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ صَلْصالٍ ... خَلَقَ الْجَانَّ مِنْ مارِجٍ مِنْ نارٍ
6- تکذيبِ نعمت، سبب سرزنش است، از هر که باشد. «فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبانِ»