1- فرشتگان و موجودات آسمانى نيز همچون زمينيان، دست نياز به سوى خدا دارند. «يَسْئَلُهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ»
2- کارهاى الهى تقليدى نيست، بلکه ابتکارى و نوآورانه است. «کُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ»
3- نياز دائمى موجودات، لطف و فيض دائمى خدا را طلب مىکند. (او هر لحظه داراى فيضى جديد ومستمر براى آفريدهها است.) يَسْئَلُهُ ... کُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ
4- چنين نيست که خداوند، عالم را آفريده و آن را به حال خود رها کرده باشد، بلکه همواره امور هستى را تدبير و اداره مىکند. «کُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ»