اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فِيهِن‌َّ قاصِرات‌ُ الطَّرف‌ِ لَم يَطمِثهُن‌َّ إِنس‌ٌ قَبلَهُم وَ لا جَان‌ٌّ (56) فَبِأَي‌ِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبان‌ِ (57)
جلد 16 - صفحه 387
در آن فراش‌ها حورياني هستند که فقط نگاه به زوج خود مي‌کنند و قصر مي‌کنند نگاه خود را به زوج و به غير او نظر نمي‌کنند و طمع نمي‌کنند نزديکي نکرده آنها را قبل از زوج خود احدي نه از انس و نه از جن‌ّ.
فِيهِن‌َّ نظر به اينکه به طريق جمع فرموده ظاهر اينست که مرجع ضمير فيهن‌ّ به فرش بر مي‌گردد نه به جنّتين چنانچه در جاي ديگر مي‌فرمايد در همين سوره چند آيه بعد حُورٌ مَقصُورات‌ٌ فِي الخِيام‌ِ که اصلا از حجله‌گاه خود بيرون نمي‌آيند که چشم ديگري به آنها نيفتد.
قاصِرات‌ُ الطَّرف‌ِ به خلاف حوري‌هاي دنيا که خود را به تمام زينت آرايش مي‌کنند و به هر کس و ناکس نمايش مي‌دهند در حديث داريم که پيغمبر (ص) از فاطمه زهرا پرسيدند چه صفتي از براي زن بهترين صفات است! عرض کرد آنکه در مدّت عمر چشمش به نامحرم نيفتد و چشم نامحرم هم به او نيفتد.
لَم يَطمِثهُن‌َّ إِنس‌ٌ قَبلَهُم وَ لا جَان‌ٌّ طمث اطلاق بر نکاح و نزديکي مي‌شود و بر حيض و بر دم بکارت حوري‌هاي بهشت نه احدي قبل از زوج خود نزديکي کرده آنها را نه انس و نه جن و نه حيض مي‌شوند و نه دم بکارت دارند هميشه باکره هستند يک ثيبه در بهشت وجود ندارد.