«کاهن» به کسى گويند که از آينده خبر دارد و ادعاى اطلاع از اسرار و غيب و ارتباط با جنّيان را دارد. «رَيْبَ الْمَنُونِ»، اصطلاحى است به معناى حوادث تلخ روزگار که به مرگ کسى بيانجامد.
مراد مشرکان از اين‌که به پيامبران مى‌گفتند: «مجنون»، بى عقل و بى‌خرد نبود، چنانکه در اين آيات، مجنون در کنار کاهن و شاعر آمده است که افرادى باهوش و فهميده هستند.
بلکه مراد آنها از «مجنون»، جن‌زده بود، زيرا معتقد بودند افراد کاهن و شاعر به واسطه ارتباط با جنّ، قدرت پيشگويى و سرودن اشعار دارند، کارى که از عهده افراد عادّى
جلد 9 - صفحه 290
برنمى‌آيد. شاهد اين معنا آن است که در يک آيه وصف شاعر و مجنون در کنار هم آمده است. «لِشاعِرٍ مَجْنُونٍ» «1»