تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) فَکانَ قابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنى‌ «9» فَکانَ قابَ قَوْسَيْنِ‌: پس بود مقدار قرب منزلتى و مکانتى حضرت به ساحت کبريائى مانند مقدار دو کمان، أَوْ أَدْنى‌: يا نزديکتر از آن. اين تمثيل است براى شدت اتصال بين دو کس، و حقيقت دو قوس وقتى معلوم شود که زه کمان را بکشند به جهت انداختن؛ چون در آن وقت کمان و زه، مجموعا به صورت دائره مى‌شود، و نصف آن کمان است؛ پس مجموع دو کمان است. و شکى نيست تا زه کشيده نشود و بعد از آن برنگردد، به صورت اوليه نرسد و فايده از آن حاصل نشود. بنابراين قرب معنوى پروردگار که عبارت از قوس نزول و صعود باشد، تعبير به قوسين شده. و شايد جهت (او ادنى) به معنى (بل ادنى) است، يعنى بلکه نزديکتر از دو قوس که هنوز به انتهاء و مقدار دو قوس نرسيده کنايه از قبل از وصول به قوس نزول به کمال قرب به حق رسيده، و در رسيدن به کمال قرب به حق، حاجت به انتهاء نزول نبوده؛ و اللّه اعلم بحقايق الامور.