تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
لَهُ مَقالِيدُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَقْدِرُ إِنَّهُ بِکُلِّ شَيْ‌ءٍ عَلِيمٌ «12»
لَهُ مَقالِيدُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ: خاصه ذات يگانه اوست کليدهاى خزاين آسمانها و زمينها، يعنى خزاين ارزاق سماوى که باران است و گنجينه‌هاى ارزاق زمين که نباتات است تماما در قبضه اقتدار او است. يَبْسُطُ الرِّزْقَ:
وسعت مى‌دهد و گشاده مى‌گرداند روزى را، لِمَنْ يَشاءُ: براى هر که مى‌خواهد بر وفق مصلحت، وَ يَقْدِرُ: و تنگ مى‌سازد به هر که اراده فرمايد بر طبق حکمت، إِنَّهُ بِکُلِّ شَيْ‌ءٍ عَلِيمٌ: بدرستى که ذات سبحانى به هر چيزى داناست از دقايق استحقاق قبض و بسط، پس بر وجه استحقاق روزى را عطا فرمايد.
حضرت امير المؤمنين عليه السّلام در نهج البلاغه فرمايد: و قدّر الارزاق فکثّرها و قللّها و قسّمها على الضّيق و السّعة فعدل فيها ليبتلى من اراد بميسورها و معسورها و ليختبر بذلک الشّکر و الصّبر من غنيّها و فقيرها.
و مقدر ساخت خداى تعالى ارزاق را، پس زياد نمايد آن را و کم کند آن را و تقسيم نمايد بر تنگى و وسعت، پس عدالت فرمايد در آن تا آزمايش نمايد کسى را که اراده نمايد به آسانى و سختى روزى، و امتحان فرمايد به آن شکر را نسبت به غنى و صبر را نسبت به فقير. «1»