اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لَو بَسَطَ اللّه‌ُ الرِّزق‌َ لِعِبادِه‌ِ لَبَغَوا فِي الأَرض‌ِ وَ لکِن يُنَزِّل‌ُ بِقَدَرٍ ما يَشاءُ إِنَّه‌ُ بِعِبادِه‌ِ خَبِيرٌ بَصِيرٌ «27»
و بر فرض محال اگر خداوند بسط بدهد روزي را براي جميع بندگانش هر آينه سرکشي ميکنند در روي زمين و لکن نازل ميفرمايد بمقداري که ميخواهد و صلاح ميداند محققا او بحال بندگان خود با خبر و بينا است.
وَ لَو بَسَطَ اللّه‌ُ الرِّزق‌َ لِعِبادِه‌ِ لو امتناعيه است يعني هرگز چنين نميکند و لعباده جمع مضاف است افاده عموم ميکند بعموم جمعي و منافي
جلد 15 - صفحه 487
نيست که بر بعضي بسط دهد و بر بعضي تضييق فرمايد چنانچه ميفرمايد اللّه‌ُ يَبسُطُ الرِّزق‌َ لِمَن يَشاءُ وَ يَقدِرُ- رعد آيه 26- إِن‌َّ رَبَّک‌َ يَبسُطُ الرِّزق‌َ لِمَن يَشاءُ وَ يَقدِرُ إِنَّه‌ُ کان‌َ بِعِبادِه‌ِ خَبِيراً بَصِيراً- اسراء آيه 32، و غير اينها از آيات بسياري.
لَبَغَوا فِي الأَرض‌ِ چنانچه ميفرمايد کَلّا إِن‌َّ الإِنسان‌َ لَيَطغي أَن رَآه‌ُ استَغني- علق آيه 6 و 7- وَ لکِن يُنَزِّل‌ُ بِقَدَرٍ تمام موافق حکمت و مصلحت است.
ما يَشاءُ مشيت الهي موافق صلاح بندگان است.
إِنَّه‌ُ کان‌َ بِعِبادِه‌ِ خَبِيراً بَصِيراً کي صلاحش در توسعه است و کي در ضيق چنانچه در حديث قدسي است ميفرمايد
ان من عبادي من لا- يصلحه الا الفقر و ان اغنيته لا فسده ذلک و ان من عبادي من لا يصلحه الا الغني فان افقرته لا فسده ذلک فمن لم يرض بقضايي و لم يصبر علي بلائي فليطلب ربا سواي و ليخرج من ارضي و سمائي.