تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
الَّذِي جَعَلَ لَکُمُ الْأَرْضَ مَهْداً وَ جَعَلَ لَکُمْ فِيها سُبُلاً لَعَلَّکُمْ تَهْتَدُونَ «10»
«1» نهج البلاغه فيض الاسلام، خطبه 234 (قاصعه)، ص 786.
جلد 11 - صفحه 456
بعد براى زيادتى اثبات حجت فرمايد:
الَّذِي جَعَلَ لَکُمُ: آن ذات قادرى که قرار داد براى شما، الْأَرْضَ مَهْداً: زمين را بساطى گسترده تا مستقر شما باشد، وَ جَعَلَ لَکُمْ: و قرار داد براى شما، فِيها سُبُلًا: در زمين راهها را که سلوک مى‌نمائيد در آن، لَعَلَّکُمْ تَهْتَدُونَ: براى اينکه شما راه يابيد به طرق بلادى که مقصد شما است تا مهتدى شويد به حکمت صانع عالم بواسطه نظر کردن در آن.