1- تمام قطرات باران، حساب و کتاب دارد. «نَزَّلَ مِنَ السَّماءِ ماءً بِقَدَرٍ»
2- به اندازه باريدن باران، نعمتى بس بزرگ است. «بِقَدَرٍ»
3- خداوند کارها را به وسيله‌ى اسبابى که خود آفريده انجام مى‌دهد. (باران را سبب حيات زمين قرار داده است) «فَأَنْشَرْنا بِهِ بَلْدَةً مَيْتاً»
4- آب سرچشمه حيات است. «فَأَنْشَرْنا بِهِ بَلْدَةً مَيْتاً»
5- فصل بهار و رويش گياهان نمونه‌اى از رستاخيز است. «کَذلِکَ تُخْرَجُونَ»
6- زنده شدن انسان‌ها در قيامت اجبارى است. «تُخْرَجُونَ»
7- زوجيّت مخصوص انسان يا حيوان نيست. «خَلَقَ الْأَزْواجَ کُلَّها»
8- صنعت انسان با الهام الهى و با استفاده از قوانينى است که او در آفرينش، به وديعه گذارده است. «جَعَلَ لَکُمْ مِنَ الْفُلْکِ»
9- چه مرکب‌هاى طبيعى چون حيوانات و چه مرکب‌هاى صنعتى همچون کشتى‌ها، هر دو از نعمت‌هاى الهى هستند. جَعَلَ لَکُمْ ... ما تَرْکَبُونَ
«1». تفسير راهنما.
«2». طه، 53.
تفسير نور(10جلدى)، ج8، ص: 440