پیام‌های تفسیر نور

1- ياد بزرگان و کلمات و حرکات و موضع‌گيرى‌هاى قاطع آنان را فراموش نکنيم. «وَ إِذْ قالَ» 2- وابستگى قومى و قبيله‌اى و حزبى نبايد در عقيده و تفکّر ما اثر منفى داشته باشد. «قالَ إِبْراهِيمُ لِأَبِيهِ وَ قَوْمِهِ» 3- انسان در برابر بستگان مسئوليّت ويژه دارد و هدايت آنان در اولويّت است. «قالَ إِبْراهِيمُ لِأَبِيهِ» 4- برائت از شرک يک شعار توحيدى است. «إِنَّنِي بَراءٌ مِمَّا تَعْبُدُونَ» 5- آنکه آفريد هدايت هم خواهد کرد. فَطَرَنِي‌ ... سَيَهْدِينِ‌ 6- تمام مردم حتّى انبيا به هدايت الهى نيازمندند. «سَيَهْدِينِ» 7- ايمان آغازين کافى نيست، هدايت الهى بايد تداوم داشته باشد. «سَيَهْدِينِ» 8- فرياد توحيد در تاريخ مى‌ماند، گرچه مخاطب آن روز گوش ندهد. «کَلِمَةً باقِيَةً فِي عَقِبِهِ» 9- خداوند حافظ و نگاهبان آئين توحيد در تاريخ است. «جَعَلَها کَلِمَةً باقِيَةً» 10- نسل حضرت ابراهيم پرچمدار توحيد در طول تاريخ است. «جَعَلَها کَلِمَةً باقِيَةً فِي عَقِبِهِ» 11- عملکرد پدران در سرنوشت نسل مؤثّر است. «جَعَلَها کَلِمَةً باقِيَةً»