زرق و برق دنيا به قدرى بى‌ارزش است که خداوند در اين آيه مى‌فرمايد: ما حاضريم دنيا را در حد وفور به کفّار بدهيم ولى چون عقل مردم در چشم آنهاست، اگر به کفّار بدهيم همه به سوى کفر گرايش پيدا مى‌کنند.
نه فقط همسان بودن همه‌ى انسان‌ها در مسائل اقتصادى و معيشتى مورد اراده‌ى خداوند نيست، بلکه در مسائل اعتقادى هم نبايد امور به سمتى برود که حقّ انتخاب از افراد گرفته و گمان کنيم اگر همه‌ى مردم جهان يک فکر و يک عقيده شوند، به مطلوب رسيده‌ايم.