تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ إِنَّهُمْ لَيَصُدُّونَهُمْ عَنِ السَّبِيلِ وَ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ مُهْتَدُونَ (37)
وَ إِنَّهُمْ لَيَصُدُّونَهُمْ: و بدرستى که آن شياطين هر آينه باز مى‌دارند معرضين از ذکر خدا را، عَنِ السَّبِيلِ: از راه حق و صراط مستقيم، وَ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ مُهْتَدُونَ: و گمان مى‌کنند ايشان هدايت يافتگانند، يا گمان مى‌برند که شياطين اهل هدايتند و به جهت اين گمان فاسد هميشه تابع قرين خود باشند.
جلد 11 - صفحه 473