تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ بِکَ فَإِنَّا مِنْهُمْ مُنْتَقِمُونَ (41)
فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ بِکَ: پس اگر ببريم تو را به جوار رحمت خود پيش از آنکه تو از ايشان انتقام بکشى، فَإِنَّا مِنْهُمْ مُنْتَقِمُونَ: پس بدرستى که ما از ايشان انتقام کشندهايم به عذاب و نکال در دنيا و عقبى.