اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
سُبحانَ رَبِّ السَّماواتِ وَ الأَرضِ رَبِّ العَرشِ عَمّا يَصِفُونَ (82)
منزه است پروردگار آسمانها و زمين و پروردگار عرش از آنچه شما توصيف ميکنيد يعني از براي او ولد قرار ميدهيد.
سُبحانَ تسبيح و تنزيه حق است از جميع نقائص امکان و عيوب و احتياج زيرا از لوازم ولد داشتن جسميت و مکان و ترکيب و احتياج است و خداوند از جميع اينکه عيوب منزه و مبرا است.
رَبِّ السَّماواتِ وَ الأَرضِ رَبِّ العَرشِ خالق و موجد و مربي جميع آنها است بلکه جميع ما فيها است بلکه جميع ما سوي اللّه است تمام وفق حکمت و مصلحت و عين صلاح.
عَمّا يَصِفُونَ اينکه کفار و مشرکين بالاخص يهود و نصاري که العياذ از براي او شريک قرار داده و او را جسم ميدانند و بالاي عرش نشسته و در باغ بهشت براي تفريح آمده گردش کند و فرداي قيامت بر تخت مينشيند و حکم ميکند و او را ميبينند و ساير مزخرفات و کفريات خداوند از همه اينها منزه است.