تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ تَبارَکَ الَّذِي لَهُ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما وَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ (85)
وَ تَبارَکَ الَّذِي: و بزرگوار و دائم البرکات است آن خدائى که، لَهُ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ: مر او راست بخاصه پادشاهى آسمانها و زمينها، وَ ما بَيْنَهُما: و آنچه ميان آسمانها و زمينها است از اهويه و غير آن، يعنى حکم سبحانى بر همه اجزاى مکونات جارى است، پس ذاتى که جميع مکونات علوى و سفلى در تحت تصرف او باشد، مستغنى خواهد بود از اتخاذ ولد. وَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ: و نزد او است دانستن ساعتى که در آن قيامت قايم شود، وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ: و بسوى او باز گرديده شويد در آن روز به جهت جزاى اعمال و سزاى اقوال.