تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ لا يَمْلِکُ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الشَّفاعَةَ إِلاَّ مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ (86)
وَ لا يَمْلِکُ الَّذِينَ: و مالک نباشند و قدرت نداشته باشند آنانکه، يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ: مى‌پرستند کافران آنها را غير از خدا، الشَّفاعَةَ: شفاعت هيچکس
جلد 11 - صفحه 504
را، إِلَّا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِ: مگر کسانى که گواهى داده باشند به حق که توحيد و يکه پرستى است، وَ هُمْ يَعْلَمُونَ: و ايشان مى‌دانند به عقيده قلبى آنچه را که به زبان خود گويند مانند ملائکه و حضرت عيسى و عزيز عليهما السلام که بر وجه ايقان و اخلاص به کلمه شهادت اقرار و اعتراف دارند.