تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ يَنْصُرَکَ اللَّهُ نَصْراً عَزِيزاً «3» وَ يَنْصُرَکَ اللَّهُ نَصْراً عَزِيزاً: و يارى فرمايد تو را خدا نصرتى که در آن عزت و غلبه باشد، يا نصرتى که منصور به آن عزيز شود. و مراد آنکه خدا تو را به سبب آن نصرت غالب و قاهر گرداند بر همه مردمان، تو را اعظم ملوک و ملت و سلاطين سازد و دين تو را عزيزترين اديان گرداند بر وجهى که هيچ جبارى و اهل ملتى نتواند که با تو لاف برابرى زند چه جاى آنکه بر تو غالب شود در جلد 12 - صفحه 144 جلالت و عظمت. نکته: چون مغفرت گناهان و نصرت بر دشمنان، مقصد اصلى و مطلب اعلا است نزد اهل ايمان به جهت دلالت صريح اين هر دو بر عزّ هر دو جهان و تضمن تماميت نعمت و هدايت در آن، لذا در اين هر دو تصريح فاعل و در غير آن اکتفا به ضمير فرمود. چون بعضى از اصحاب در فتح متردد بودند چنانچه از موسى عقبه مروى است که در مراجعت از حديبيه شخصى گفت اين چه فتح است که ما را از بيت الحرام منع کردند. اين خبر به حضرت رسيد فرمود: بئس الکلام هذا بل هو اعظم الفتوح: بد سخنى است اين مرد گفت، نه چنان است که او گويد بلکه اين فتح بزرگترين فتحهاست، چه مشرکان از شوکت خود تنزل نموده در طريق صلح‌جوئى درآمدند و از روى عجز و افتادگى از طلب امان نمودند «1» لذا حق تعالى فرمود: