نکته‌های تفسیر نور

«معکوف»، به معناى ممنوع و محبوس است، «الْهَدْيَ مَعْکُوفاً» يعنى حيوانى که براى قربانى مشخص شده را محبوس مى‌کنند تا به قربانگاه برسد. معتکف نيز به کسى گفته مى‌شود که براى هدف مقدّسى، خود را به نوعى محبوس و پايبند مکان يا چيزى مى‌کند. «مَعَرَّةٌ» به معناى ضرر و زيان است و «تَزَيَّلُوا» به معناى تفکيک و جداسازى است. دليل پذيرش صلح حديبيّه اين بود که اگر خداوند براى نابود کردن کفّارى که مانع شما و رسيدن قربانى شما به قربانگاه شدند، فرمان حمله مى‌داد، شما به مکّه هجوم برده و مسلمانان بى دفاعى که در آن جا مقيم بودند و شما آنان را نمى‌شناختيد، در زير هجوم و حمله شما، خونشان به ناحق ريخته مى‌شد و در اين صورت شما گرفتار خونبها مى‌شديد، پس يکى از دلايل صلح حديبيّه، حفظ خون مسلمانان مقيم در مکّه بود. امام حسن عليه السلام در مورد دليل پذيرش صلح با معاويه اين چنين فرمود: «فانّى ترکتُه لصلاح‌ جلد 9 - صفحه 140 الامّة و حقن دمائها» «1» من جنگ را رها کردم به خاطر مصلحت امّت و حفظ خون آنان. حساب مسلمانان مستضعف که شما ناشناخته آنان را بکشيد، از حساب مسلمانانى که آگاهانه خود را در جبهه‌ى کفر و سپر کفّار قرار داده‌اند جداست، در بخش اول آيه مى‌فرمايد: نبايد حمله کرد، امّا در بخش دوم، کشتن مسلمانانى که خود را سپر کفر قرار داده‌اند، جايز دانسته است.