تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قُلْ أَ رَأَيْتُمْ ما تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَرُونِي ما ذا خَلَقُوا مِنَ الْأَرْضِ أَمْ لَهُمْ شِرْکٌ فِي السَّماواتِ ائْتُونِي بِکِتابٍ مِنْ قَبْلِ هذا أَوْ أَثارَةٍ مِنْ عِلْمٍ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِينَ «4»
قُلْ أَ رَأَيْتُمْ: بگو اى پيغمبر اين کافران را که منکر حشر و نشرند، آيا مى‌بيند و در خود مى‌يابيد، ما تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ: آنچه را که مى‌پرستيد غير از خداى يگانه از ساير معبودان، أَرُونِي ما ذا خَلَقُوا مِنَ الْأَرْضِ: بنمائيد و نشان دهيد مرا از حال خدايان خود بعد از تأمل، چه آفريده‌اند از زمين و اجزاى آن. أَمْ لَهُمْ شِرْکٌ فِي السَّماواتِ: آيا مر ايشان راست شرکتى با خدا در آفريدن آسمانها، يعنى خبر دهيد مرا از حال خدايان خود بعد از تأمل در کار آنها که آيا آنها را در آفريدن چيزى از اجزاى عالم مدخليتى هست يا به سبب آن مستحق عبادت باشند، و چون ظاهر است که ايشان عاجز مطلقند در خلق آن و به هيچ وجه تصرفى ندارند در آسمان و زمين و ساير موجودات، پس چرا ايشان را در پرستش با خداى خالق آسمان و زمين شريک مى‌سازيد.
ائْتُونِي بِکِتابٍ: بياوريد به من کتابى که به شما آمده باشد، مِنْ قَبْلِ هذا: پيش از آمدن قرآن که ناطق برهان توحيد و مبطل شرک است، يعنى کتابى آسمانى بياوريد که مضمون آن امر باشد به شرک آوردن در عبادت.
أَوْ أَثارَةٍ مِنْ عِلْمٍ: يا بياوريد بقيه از اثر علم، يعنى خطى که بر شما باقى مانده باشد از علوم پيشينيان، يا روايتى از انبياى سابقه که دلالت کنند بر استحقاق
جلد 12 - صفحه 68
عبادت غير خدا، إِنْ کُنْتُمْ صادِقِينَ: اگر هستيد راستگويان در دعوى خود- اين الزام است به عدم آنچه دلالت کند بر استحقاق الوهيت ايشان از ادله نقليه بعد از الزام آنها به عدم ادله عقليه، و چون جميع کتب متقدمه و دلايل عقليه موافق قرآنند در توحيد و ترک شرک، پس بطلان دعوى شما ظاهر باشد.