اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ إِذا تُتلي عَلَيهِم آياتُنا بَيِّنات‌ٍ قال‌َ الَّذِين‌َ کَفَرُوا لِلحَق‌ِّ لَمّا جاءَهُم هذا سِحرٌ مُبِين‌ٌ «7»
جلد 16 - صفحه 137
و زماني که تلاوت شود بر آنها آيات ما که واضح و روشن است ميگويند کساني که کافر شدند از براي حقي که آمد آنها را که همين آيات بينات باشد اينکه سحر آشکار است، بسيار تعجب است معجزات انبياء را سحر شمردند چندان تعجب ندارد بگويند عصا اژدها شدن يا مرده زنده شدن بگويند چشم بندي است چنانچه سحره بسا ساعت را خورد ميکنند سپس صحيحا بدست صاحبش رد ميکند يا پنبه را مرغ ميکند پرواز کند بعدا همان پنبه باشد و امثال اينها، اما آيات شريفه قرآن که هر آيه آن در کمال فصاحت و بلاغت است و مشتمل بر حکم و مصالح و مواعظ کافيه شافيه است چه مناسبت با سحر دارد باز اگر ميگفتند مفتري است يا از ديگران فرا گرفته باين درجه نبود که ميفرمايد:
وَ إِذا تُتلي عَلَيهِم آياتُنا آيات شريفه قرآن که بَيِّنات‌ٍ است و واضح و روشن و مشتمل بر حکم و مصالح و مواعظ و نصايح و قصص انبياء و امم ماضيه و احکام متقنه است.
قال‌َ الَّذِين‌َ کَفَرُوا از روي عناد و کبر و نخوت و قساوت و سياهي قلب و حب شهوات لِلحَق‌ِّ قرآني که حق و صحيح و مطابق با واقع و از مصدر جلال صادر شده لَمّا جاءَهُم که خداوند فرستاده براي آنها که به بهترين راه‌ها و محکمترين طريقه‌ها هدايت شوند که ميفرمايد:
إِن‌َّ هذَا القُرآن‌َ يَهدِي لِلَّتِي هِي‌َ أَقوَم‌ُ اسراء آيه 9 همچون کتابي را بگويند هذا سِحرٌ مُبِين‌ٌ.